Edito
Ken je dat gevoel?
Je wordt wakker en je weet: ik heb gedroomd.
Vaag eerst.
En later, plots, helemaal helder.
Ik droom al jaren van een nieuwbouw.
Soms mooi.
Soms met bouwperikelen.
Vanochtend droomde ik zelfs van de eerste
officiële steenlegging.
Collega’s dromen van een inclusieve speelweide.
Revalidanten dromen van hun thuiskomst.
Na een intens traject.
Na veel doorzettingsvermogen.
Het zijn kleine en grote dromen.
Soms hardop uitgesproken.
Soms stil gekoesterd.
Dromen waar hoop aan hangt.
En soms komen ze uit.
Door samenwerking.
Door te blijven geloven.
Dromen zijn dus niet altijd bedrog.
Ik blijf geloven.
Ik blijf dromen.
Laat ons vooral blijven dromen.
En blijven geloven dat 2026 een jaar vol vrede
wordt.
Meer dan ooit is dat een hoopvolle boodschap.
Ik wens iedereen dromen vol geluk.
In gezin en familie.
Vanavond.
En alle nachten die nog komen.
Spreek je droom af en toe uit.
Omring je met mensen die mee willen bouwen.
Aan jouw droom.
Je verdient het.
Edito
Steven hazenbosch
Afgevaardigd bestuurder